biografie

Ik ontwikkelde me snel op de muziekschool en was toe aan een nieuwe band. Muzikanten had ik zo gevonden, ook zij hadden les op de muziekschool.

Ik speel vanaf mijn 18 de gitaar en vanaf mijn 20 ste in bands. Mijn eerste band was: “treason”, dat was een vrienden bandje en we moesten nog heel veel leren. Na een eerste demo opgenomen te hebben kregen we goede reacties van bladen en radiostations. Daarna werden de eerste optredens geboekt. Er zouden er nog velen volgen. Zo is het allemaal begonnen.

Maar, zoals bij bijna elk beginnend bandje, ging het bij ons na een paar jaar ook fout. Veel woorden wisselingen en onderlinge irritaties volgden elkaar op en we besloten het maar voor gezien te houden.

We hadden hetzelfde niveau ontwikkeld en voelde elkaar prima aan. Jawel, er ontstond een nieuwe band “fatal fantasy” en ook daar namen we een demo mee op. De reacties daarop waren zo goed, dat we een aanbieding kregen van een Platenmaatschappij. Maar toen het dus allemaal wel héél serieus begon te worden haakte er een paar man af omdat, die toch liever eerst hun School afmaakte. Mijn droom viel dus aan diggelen. Gitaar in de hoek gesmeten en de eerste maanden niet meer gespeeld, puur van ellende.

Toen kreeg ik een paar jaar later een telefoontje van één van de leden van mijn eerste band. Hij vroeg het volgende: heb je interesse in een reünie optreden met de band “treason”. ( inmiddels was de naam van de band veranderd in “target”). Ik dacht niet lang na en zei ja. Aangezien iedereen het erg leuk vond besloten we bij elkaar te blijven (iedereen was tenslotte ouder en wijzer geworden, dacht ik...). maar na enkele maanden begonnen er toch weer irritaties te ontstaan en besloot ik wederom om ermee te stoppen. Nu had ik het echt wel gezien in de muziek wereld en besloot er maar helemaal mee te stoppen, het scheen niet te mogen lukken.

Ik heb toen een paar jaar helemaal niets gedaan op muziek gebied, totdat het toch weer begon te kriebelen. Esther, mijn vriendin, zei: “ga toch a.u.b. Weer een band zoeken dan heb je weer iets om handen”. Die zelf de week nog stond ik in de oefen ruimte van septuagint om auditie te doen. De band besloot dat ik mocht blijven en na heel hard oefenen (tot in de late uurtjes) stonden we na 6 weken al op de planken voor het eerste optreden. Tot op heden speel ik nog steeds in deze band en met veel succes.

Veel optredens elk jaar in binnen en buitenland. Voor meer informatie over septuagint verwijs ik je graag door naar de “link” pagina.

Dit was in het kort het verhaal over mijn muzikale “carrière” met de bands waar ik bij betrokken was.

Nu over naar het heden.